TUHAJ-BEJ CHARAKTERYSTYKA

Tuhaj-bejTuhaj-bej to postać historyczna, która występuje również w Trylogii Sienkiewicza. Jako ważną postać Tuhaj-beja możemy poznać w Ogniem i Mieczem, gdzie staje on na czele wojsk Tatarskich, które Bohdan Chmielnicki zawezwał do pomocy przeciw Rzeczpospolitej. Co ciekawe – Tuhaj-bej jest wrogiem kozaków i wsławił się tym, że polował na kozacze plemię przez wiele lat budząc w zadnieprzańskich krainach nieopisany strach. Dlatego też kozacy tak szybko zaakceptowali sojusz Chmielnickiego z tatarskim władcą – respektowali oni tylko jedno prawo, prawo silniejszego, a Tuhaj-bej jawił im się jako wielki władca i olbrzymia szansa na pokonania słabej Rzeczpospolitej. Jemu chodziło jedynie o bogactwa i jasyr i w związku z tym był dla Chmielnickiego bardzo niebezpiecznym sojusznikiem, który w ostateczności na chwilę nawet zdradził kozaków i ich sprawę. Ten groźny władca, który kochał rozlew krwi i lubował się w wojnie sam zginął w bitwie pod Beresteczkiem. Charakterystyczne były dla niego ryby wykute na piersiach, oraz to, że gdy denerwował się lub podniecał obnażał zęby, a w szczególności kły w charakterystyczny sposób.