JANUSZ RADZIWIŁŁ CHARAKTERYSTYKA POSTACI

Janusz RadziwillJednym z bohaterów Potopu jest Janusz Radziwiłł, noszący tytuł hetmana wielkiego litewskiego, wojewody wileńskiego oraz księcia na Birżach i Dubinkach. Przez Sienkiewicza jest on zaprezentowany jako bohater negatywny – podobnie jak jego stryjeczny brat Bogusław Radziwiłł.

Janusz Radziwiłł był mężczyzną dobrze zbudowanym, postawnym. Jak pisał Sienkiewicz „Twarz miał ogromną, o rysach, z których biła pycha, powaga i potęga. Była to gniewliwa, lwia twarz wojownika i władcy zarazem”. Cechą charakterystyczną jego wyglądu były długie, zwisające ku dołowi wąsy – tak bardzo znamienite dla kultury sarmackiej.

Janusz Radziwiłł uznawany był za wojownika bardzo dzielnego. Na początku uważano go za wielkiego obrońcę ojczyzny. Jednak w rzeczywistości okazał się być zdrajcą sprawy narodowej. Bohater pragnął wielkiego bogactwa i sławy, uważał się za kogoś większego i ważniejszego od pozostałych. Jedynym, czego tak naprawdę pragnął, było zostanie władcą Litwy. Dlatego też nie zważając na losy Polski, zawiera przymierze ze Szwedami. W swoich działaniach jest on bezwzględny i porywczy. Działa w sposób przemyślany a zarazem perfidny. Jest despotą nieznoszącym sprzeciwu. Łatwo popada w gniew. To on zmusza Andrzeja Kmicica do opowiedzenia się za jego racjami, zmuszając go do przysięgi bezwzględnego posłuszeństwa.

Janusz Radziwiłł umiera jako zdrajca ojczyzny. Wie, że poniósł całkowitą klęskę. Nie udało mu się zrealizować swoich wielkich planów. Książę umiera samotnie, opuszczony nawet przez brata Bogusława.