FILM POTOP ONLINE

Tu znajdziecie Państwo informacje o: FILM POTOP – informacje o bohaterach, samym filmie, oraz kilka ciekawostek z planu zdjęciowego.

CZĘŚĆ PIERWSZA FILM POTOP ONLINE

CZĘŚĆ DRUGA FILM POTOP ONLINE

OBSADA FILMU POTOP

Daniel Olbrychski – Andrzej Kmicic
Małgorzata Braunek – Aleksandra Billewiczówna
Tadeusz Łomnicki – Jerzy Michał Wołodyjowski
Kazimierz Wichniarz – Jan Onufry Zagłoba
Władysław Hańcza – Janusz Radziwiłł
Leszek Teleszyński – Bogusław Radziwiłł
Ryszard Filipski – wachmistrz Soroka
Wiesława Mazurkiewicz – ciotka Kulwiecówna
Franciszek Pieczka – stary Kiemlicz
Lesław Janicki – Damian Kiemlicz
Wacław Janicki – Kosma Kiemlicz
Bruno O’Ya – Józwa Butrym
Bogusz Bilewski – Kulwiec
Andrzej Kozak – Rekuć Leliwa
Stanisław Michalski – Jaromir Kokosiński
Włodzimierz Bednarski – Zend
Paweł Rouba – Uhlik
Leszek Herdegen – Jan Sakowicz
Krzysztof Kowalewski – Roch Kowalski
Stanisław Jasiukiewicz – przeor Augustyn Kordecki
Wiesław Gołas – Stefan Czarniecki
Piotr Pawłowski – Jan II Kazimierz Waza
Leon Niemczyk – Karol X Gustaw
Juliusz Kalinowski – kanclerz Oxenstierna
Bolesław Płotnicki – ksiądz
Jerzy Bielenia – Ganchoff, dworzanin radziwiłłowski
Stanisław Chmieloch – Butrym
Czesław Jacenko – Stankiewicz
Andrzej Krasicki – Bergman
Hugo Krzyski – kanclerz
Jolanta Lothe – Terka Gasztowtówna-Paculanka
Anna Seniuk – Marynia Gasztowtówna-Paculanka
Ewa Szykulska – Zonia Gosztowtówna-Paculanka
Euzebiusz Luberadzki – prymas
Tadeusz Ordeyg – Kasjan Butrym
Adam Perzyk – Charłamp
Jerzy Przybylski – generał Müller
Tadeusz Schmidt – pułkownik Oskierko
Lech Skolimowski – pułkownik Mirski
Stefan Szmidt – Tyzenhauz, dworzanin królewski
Mieczysław Voit – Wrzeszczowicz
Sławomir Zemło – Tomasz
Leonard Andrzejewski – aga tatarski
Bolesław Abart – Sosnowski
Arkadiusz Bazak – Kuklinowski, pułkownik
Jerzy Fedorowicz – Braun, oficer ks. Bogusława
Jerzy Kozakiewicz – Krzepisz
Ferdynand Matysik – miecznik sieradzki Zamoyski
Kazimierz Opaliński – poseł cesarski
Zygmunt Kęstowicz – oficer szwedzki
Jerzy Moes – oficer szwedzki

POTOP JEDNYM Z NAJDŁUŻSZYCH FILMÓW W HISTORII POLSKIEJ KINEMATOGRAFII

To co dla wielu widzów było przeszkodą w oglądaniu filmu POTOP to przede wszystkim jego długość. De facto POTOP w swej pierwotnej, najczęściej publikowanej wersji ma ponad 4,5 godziny i jest podzielony na dwie części. Tak więc patrząc na dzisiejsze realia filmowe jest on nierzadko 3-krotnie dłuższy od przeciętnej realizacji Polskiej czy nawet Hollywoodzkiej. Warto jednak mieć na uwadze fakt, że film Potop i tak jest bardzo okrojoną wersją prozy sienkiewiczowskiej. Dla fanów Trylogii (a za takich się mamy) w filmie tym brakuje tak wielu istotnych detali, bohaterów i zdarzeń, że niestety ale każdy kto kocha książkę może w tym temacie czuć ogromny niedosyt.

Powstała również okrojona, niespełna 3-godzinna wersja filmu, która jednak nie jest już pomniejszona w koncepcie fabuły, lecz skrócono do minimum wiele scen. Liczni fani książkowej Trylogii Sienkiewicza (w tym również my), zwracają uwagę na fakt, że idealne byłoby nakręcenie serialu opartego na drugiej części Trylogii. Film Potop bowiem aby mógł w sobie zawrzeć pełny obraz opisany w książce powinien mieć około 7-8 godzin – a więc jest to idealny materiał na 10 45 minutowych odcinków.

CZEGO BRAKUJE W FILMIE POTOP Z 1972 ROKU

W fabule nam najmocniej brakuje oczywiście podróży Kmicica do Zamościa i później związanych z tym perypetii. Drugą, też kluczową i pominiętą kwestią w fabule jest oczywiście zdobycie Warszawy. W zasadzie w filmie pominięto na nasze oko blisko 1/3 całej fabuły, przez to często dochodzi do zamiany ról (Czarniecki z Gosiewskim, Miecznik z Kunwiecówną itp.) lub do przeinaczenia postaci ( Sakowicz piękny kawaler w książce w kwiecie wieku w filmie… no, to już jednak nie to samo).

Istotnym pominięciem w książce jest brak wielu bohaterów. Już na początku uderza mimo wszystko brak Jana Skrzetuskiego, czołowej postaci pierwszej części Trylogii Ogniem I Mieczem. On jednak w pewnym momencie znika z książki natomiast już ogromnie widocznym brakiem jest nieobecność Anusi Borzobohatej-Krasieńskiej, która w Potopie książkowym odgrywa dość istotną rolę stając się przyjaciółką Oleńki i miłością Sakowicza. Pominięcie jej było z pewnością trudnym zadaniem dla scenarzystów, z drugiej jednak strony z racji braku historii zamojskiej była to naturalna kolej rzeczy. Z racji braku historii z Zamościa nie ma również w filmie drugoplanowych postaci Sobiepana Zamoyskiego i Księżnej Gryzeldy Wiśniowieckiej oraz jej syna. Film pomija również wśród bohaterów Ketlinga, co jest tym widoczniejsze i trudniejsze do zrozumienia przez widza niezaznajomionego z książką w kolejnej część, czyli w Panu Wołodyjowskim. Ketling w książce pojawia się na dworze księcia Bogusława gdzie zakochuje się w Oleńce (w filmie jego rolę po części gra inny oficer Braun), a następnie jako jeniec wzięty podczas zdobywania stolicy (którego nie uświadczyliśmy w filmie).

W ogóle w filmie skrócona zostaje mocno kampania litewska Kmicica, nie ma również czego nie możemy odżałować, kampanii Podlaskiej przeciw Bogusławowi gdzie Hetman Litewski Jan  Sapieha toczy bój z młodym księciem a sam Kmicic dobrowolnie oddaje się pod łaskę swego największego wroga. Brak również wcześniejszych wydarzeń o charakterze militarnym takich jak uwięzienie w saku rzecznym armii szwedzkiej. W ogóle potyczki ze szwedami w filmie są ograniczone, a co do samego oblężenia rzecznego szwedów to tu znacząco zmniejszyła się filmowa rola Rocha Kowalskiego, który w książce mimo, że drugoplanową jest postacią, to jednak barwną i okazałą. W filmie Roch przedstawiony jest tylko podczas eskorty pułkowników do szwedów i tu de facto jego obecność się kończy.

Mocno pominięty w filmie jest także powrót króla i sam udział Lubomirskiego w tym wydarzeniu. Ogólnie to właśnie środkowa część od końca obrony Jasne Góry przez Kmicica, aż do jego pojedynku z Bogusławem pełna jest luk, które uważny czytelnik szybko dostrzeże.

Brakuje także postaci Rzędziana, który dwukrotnie, już jako Pan Starosta z Wąsoszy pojawia się w Potopie – raz zaświadczając o wydarzeniach z karczmy przed Wołodyjowskim gdzie doszło do burdy pomiędzy Kmicicowymi a podjazdem konfederackim na czele z Józwą Beznogim, a drugim razem gdy atakuje on wozy szwedzkie podczas zorganizowanej zasadzki.

CIEKAWOSTKI Z FILMU POTOP

W filmie sławny pojedynek na szable pomiędzy Kmicicem a Wołodyjowskim toczy się w okropnej ulewie. Tymczasem w książce jest to pojedynek toczony bladym świtem. W filmie pana niemniej sławne niż „kończ Waść, wstydu oszczędź” hasło Kmicica

„pułkownika chować będą, to i niebo płacze”

– tekst ten nigdy nie pada w książce.

Trudnym dla aktorów był pojedynek Kmicic VS Wołodyjowski, a to dlatego, że… Daniel Olbrychski zdecydowanie lepiej władał szablą aniżeli Łomnicki (mimo ogromnego nakładu na szermierkę tego drugiego) a przecież w książce najlepszym szermierzem miał być niepodważalnie Michał Wołodyjowski.

Wielu krytyków podkreślało świetną kreację Oleńki zagraną przez Małgorzata Braunek. Podkreślali jej idealnie dopasowaną wyniosłość, chłód – ponoć to wszystko osiągnęła dzięki temu, że…. była świeżo upieczoną mamą i zmęczenie ciążą i macierzyństwem sprawiło, że lepiej odnalazła się w tej roli.

Podczas kręcenia sceny w Lubiczu Łomnicki i Olbrychski ogrzewali się … wchodząc do przyległego do grodu stawu. Temperatura powietrza była bowiem niższa aniżeli temperatura wody, gdyż w okresie kręcenia sceny doszło do nagłego załamania pogody i ochłodzenia.

Podczas kręcenia sceny spalenia Wołmontowicz przez wojsko Kmicica blisko spalenia była również … ekipa filmowców kręcąca scenę.

Gdy wyszło na jaw do opinii publicznej, że rolę Kmicica będzie grał Daniel Olbrychski Hoffmann i wytwórnia została zasypana listami z pretensjami o obsadzenie tej postaci … a wszystko przez fakt, że 3 lata wcześniej Olbrychski wcielił się w rolę oprych Azji, który był szwarc-charakterem Pana Wołodyjowskiego – pierwszej ekranizacji Trylogii Sienkiewicza.

Stanisław Jasiukiewcz przygotowując się do swojej roli spędził wiele miesięcy w prawdziwym klasztorze

Film Potop okazał się kasowym i frekwencyjnym sukcesem plasując się do dziś w TOP-3 najlepiej oglądanych produkcji kinowych w Polsce. Cieszył się z tego z pewnością Jerzy Hoffmann i to nie tylko ze względów artystycznych … podpisał on bowiem „cyrograf”, w którym ręczył własną karierą za powodzenie filmu, a wszystko przez to, że w pewnym momencie budżet produkcji przestał się „spinać” i poważnie rozważano możliwość porzucenia projektu. Do odwołania premiery nie doszło, gdyż zbyt wiele już środków zainwestowano aby móc sobie pozwolić na tak ogromną stratę nie tyle wizerunkową co ekonomiczną.

W Potopie w roli Zagłoby wystąpił Wichniarz. Mało obecnych, młodych widzów wie, że stało się tak gdyż na niedługo przed rozpoczęciem zdjęć zawału dostał Pawlikowski, który genialnie wcielił się w rolę Zagłoby w pierwszej w kolejności zekranizowanej części Trylogii – Panu Wołodyjowskim.

W czasie kręcenia wielu scen Daniel Olbrychski, czyli filmowy Kmicic nie korzystał z pomocy dublerów i kaskaderów samodzielnie jeździł konno, walczył, oraz dał się przypiec w pewnej stodółce pod Częstochową. Szczególnie ta ostatnia scena jak mawia sam aktor nie była dla niego bolesną przeprawą, gdyż przywieszony na mrozie niemal nago przypalanie (był zabezpieczony azbestowymi płytkami przed prawdziwym oparzeniem) potraktował jako ulgę, a nie wyzwanie czy karę.

Tym którzy nie pamiętają przypomnimy, że film Potop został również doceniony na świecie. Otrzymał Złote Lwy i był bliski zgarnięcia Oscara w kategorii film nieanglojęzyczny.